Recensie / Review The Next Gig.NL

Richard Wagenaar schrijft voor TheNextGig.nl :

Song & Dance Man 2021


Al een leven in de muziek heeft Eric Devries er op zitten. Al in 1992 was hij vlakbij de winst in De Grote Prijs van Nederland. De laatste jaren is hij vooral solo actief, in Matthews Southern Comfort en met het gezelschap Hidden Agenda Deluxe, waarmee hij platen maakt, maar ook regelmatige andere overzeese artiesten op vakkundige wijze van ondersteuning voorziet. Goede wijn rijpt, goede kaas wordt smaakvol ouder en ook Eric Devries heeft zijn beste werk wellicht voor de tweede helft van zijn loopbaan bewaard. Het album ‘Song & Dance Man’ dat even geleden uitkwam is namelijk een prachtig album van een tot wasdom gekomen muzikant die precies weet hoe hij zijn kracht kan inzetten om met weinig middelen iets moois te maken. “I see a Young Man ageing slow”, zingt Devries zelf in Jericho Walls, een man met een mooie toekomst voor zich. Qua genre zit Eric Devries in de folky en bluegrass kant van de Americana. ‘Song & Dance Man’ is de vierde plaat van Eric Devries solo. Eerder bracht hij ‘Little Of A Romeo’ uit in 2004 en ‘Sweet Oblivion’ volgde drie jaar later en in 2014 kwam ‘Close To Home’ uit. Geen kwantitatief groot aanbod, maar de kwaliteit is ook van belang. Voor dit nieuwe album vertrouwde hij op Janos Koolen voor de productie en Koolen speelt ook tal van instrumenten in. Het is een nagenoeg akoestische plaat geworden. Rustig en zorgvuldig van opzet, maar goed uitgekiend en slim opgenomen voor maximale sensibiliteit. Na het aftellen begint het album lekker met het uptempo ‘Little White Lies’. Een lekkere inleiding, beetje roadsong, beetje intern onderzoek en mooie accenten van de mondharmonica. In ‘Jericho Walls’ valt onmiddellijk een heerlijke viool op bespeelt door Joost van Es, en in een rustig, deels wat bedrukte, aan de andere kant ook optimistisch, nummer heeft ook het beluisteren van de tekst prioriteit, want dit is één van de nummers met prachtige lyrics. Het tempo gaat er nog verder uit in de sterke ballade ‘Ballad Of A Song & Dance Man’ waar het album ook zijn titel aan ontleent. De opbouw in het album is heel fijn, want van het rust punt van het extreem gevoelige en melancholische ‘Soften The Ground.’ golft het weer de andere kant op via het fijne, steeds urgentere ‘Time Is All’. Devries blijft goede nummers aan één rijgen. Het fantastische trage en zorgvuldige ‘All I Know How To Do’, het countryswingende ‘Another Round’, en is dat Sophie Janna die haar fraaie stem leende aan dit album voor vocale ondersteuning. Het is een mooi gevarieerd Americana album dat niet onderdoet voor alles van over de plas. Gewoon een product om te koesteren met het rustige ‘Don’t Let Me Be’, de introverte smeekbede ‘Mary’ of het dansbare But For The Grace’. Een heerlijk, nagenoeg akoestisch album van een artiest op de top van zijn kunnen en uitstekende begeleiders is de conclusie bij het afsluitende ‘Sunday Eve in Amsterdam’ waar alles nog even mooi bij elkaar komt.

Recensie op Festivalinfo!

Jeroen Bakker schrijft op Festivalinfo.nl : {..} Eric Devries laat zich op Song And Dance Man van zowel een uitbundige als een ingetogen kant horen maar weet daarbij steeds weer te raken, te verrassen en vooral te overtuigen.{..} {..} With ‘Song & Dance Man’ Eric Devries shows a more exuberant as well as a subdued side but every time knows how to touch, to surprise and especially to convince. {..}

Song & Dance Man 2021

Review Roots Highway Italia

Review by Davide Albini read original article here..

Song & Dance Man 2021

Als een van de meest gewaardeerde Nederlandse schrijvers en gitaristen op het Europese toneel, een internationaal curriculum dat hem ertoe heeft gebracht samen te werken met verschillende Amerikaanse en Engelse muzikanten (bijvoorbeeld met Iain Matthews, in het Matthews Southern Comfort-project), stelt Eric Devries zichzelf voor in een bijna volledig akoestische rol in het nieuwe album Song & Dance Man.Twaalf originele nummers live opgenomen in de studio met de inbreng van een handvol instrumentalisten, waaronder producer Janos Koolen, bassist Lucas Beukers en violist Joost van Es springen eruit , terwijl Sophie Janna (The Lasses) als tweede vrouwelijke stem deelneemt en de zoetheid van deze ballads verrijkt. Amerikaanse rootsmuziek in zijn puurste vorm, met duidelijke bluegrass- en folkinvloeden, Devries’ voorstel bevestigt nogmaals de kwaliteiten van de Noord-Europese beweging als het gaat om het interpreteren van deze talen en even geloofwaardig te zijn als de Amerikaanse “originelen”. Devries daarentegen heeft de technische middelen om te voorkomen dat hij in een onpersoonlijke kopie vervalt, hij weet te jongleren met het onderwerp, dat hij sinds het einde van de jaren zeventig (het begin in het meer rockveld) heeft gevolgd en heeft toen leven gegeven aan tal van projecten, parallel aan zijn solocarrière, zoals Songwriters United of Hidden Agenda Deluxe samen met collega BJ Baartmans. Een ervaring die uitmondt in de nauwgezette constructie van dit album met een intiem karakter, met teksten die zijn geïnspireerd op de beste traditie van Amerikaanse songwriters, met aandacht voor de harde klappen van het leven, voor menselijke kwetsbaarheid, tot de strijd tussen het nastreven van je dromen en de prijs van slechte keuzes. Dit alles vertaalt zich in het landelijke geluid van de plaat, geopend door de rockende gitaar in rockabilly-kleding van Little White Lies, een van de weinige nummers met een lichte elektrische boost, en onmiddellijk geprojecteerd naar het platteland van Jericho Walls, met banjo en viool die zich verspreidt landgeuren / bluegrass. Zorg voor de zangpartijen, akoestische weefsels die ons terugvoeren naar een ander Nashville waar duizenden folksingers hun fortuin hebben gezocht, Song & Dance Man ontspant het tempo met de mandoline die aan de hand de melodie van het manifestlied, Ballad of a Song leidt & Dance Man , terwijl Time is All een juweeltje is dat wordt gekleurd door zuidelijke zonsondergangen en hillbilly-bewegingen (dezelfde die terugkeren in een andere ronde). In Matters of Love duikt een verlegen elektrische gitaar weer op, maar het hart van het stuk blijft vredig en “unplugged”, een goed voorbeeld van een Amerikaanse ballad, zoals het vandaag zou worden gedefinieerd, die meer romantische tonen aanneemt in All I Know How to Do, compleet met een arrangement voor strijkers en een mooie vocale vertolking door Devries (zijn timbre is gastvrij, zonder pieken maar past als gegoten in het repertoire). Onder de afleveringen die nog steeds opvallen, in een album dat zeker homogeen is voor geluidsinstellingen, moeten we de folk-eenvoud van Mary onthouden, twee akoestiek tot dialoog en een stem, naast de elegante afsluiting van Sunday Eve in Amsterdam, ballad met een oude melodie die hij omhult met een verfijnde bijdrage van klarinet en strijkers. met veel arrangement voor strijkers en een prachtige vocale vertolking door Devries.

online vertaald.

NewFolkSounds recensie..

Marius Roeting schrijft over het nieuwe album voor New Folk Sounds

Song & dance man

Song & Dance Man 2021


(MIG02492)

Eric Devries is de laatste periode vooral bekend als medezanger in Matthews Southern Comfort. Over de vocale kwaliteiten dus geen discussie. Dat Devries eveneens een meer dan gemiddelde gitaarsnaren bespeler is – en op het album ook harmonica en dulcimer – komt minder voor het voetlicht. Bij deze aldus vastgelegd! En Devries doet ook nog iets met teksten en melodieën, namelijk ze zelf neerpennen en uitvoeren.
De teksten van zijn liedjes zijn niet clichématig, maar hebben veel om het lijf: menselijk ongemak, onvermogen, onbereikbaarheid, verlangens, verlies, verdraagzaamheid… Ze gaan dus wel degelijk om essentiële zaken, al zit er hier en daar ook gewoon een mooi liedje over de liefde tussen (of het gebrek daaraan). Devries is dus het prototype van een begenadigd singer-songwriter en dat komt tot uiting op zijn nieuwste, vierde album onder eigen naam.
Laat Song & dance man dan tevens (bijna) volledig akoestisch zijn en je hebt een album waar niet veel mis aan is. Dit product werd mede mogelijk gemaakt door de bijdragen van ‘zijn band’: Janos Koolen, Lucas Beukers (contrabas), Joost van Es (viool) en harmoniezangeres Sophie Janna. Producer en multi-instrumentalist Janos Koolen heeft de inkleuring bewust minimalistisch gehouden, live geregistreerd met nauwelijks een overdub, daarmee een maximum effect bereikend. Het klinkt (soms) authentiek Amerikaans – en dat voor een polderman – tegen bluegrass aan, maar dan met een stevige swing en dynamiek. Je zou het bijna bluebluesfolkicana gaan noemen.
Er zijn geen zwakke plekken te ontdekken op Song & dance man, de liedjes zijn zeer toegankelijk zonder compromissen te doen aan commercialiteit. Opener Little white lies is een stevige en pakkende binnenkomer. Absoluut hoogtepunt is de titelsong: een heerlijke, Gram Parsons achtige ballad, met de juiste snik in de stem vertolkt en een effectieve accordeonsolo van Koolen als toetje, naast zijn voortreffelijk gepingel op de mandoline.
In Time is all accentueren gedubde vioolpartijen het pittige karakter van de song. Zelfs een soulachtige loveballad als All i know how to do krijgt waardering. En zet dat naast het daaropvolgende bluegrass gerelateerde fraaie  Another round en je begrijpt dat er veel, maar consistente afwisseling te vinden is.
Kortom: een groots album. De hamvraag: waarom is deze Eric Devries niet veel bekender en meer gewaardeerd? Laten we dat maar snel gaan veranderen. Het is Devries gegund.

In Americana Music Magazine..

Dutch Master of Americana

In the words of Marino Serdons of Belgium’s Keys and Chords (www.keysandchords.com), “You wouldn’t expect a Dutch singer-songwriter with the talents of a real American country musician. In Belgium and France they would say ‘chapeau.’ Respect!” He was referring to Eric Devries, a lifelong resident of of the Netherlands and one of that country’s most prominent Americana singer-songwriters. He has been compared to greats like Guy Clark and Rodney Crowell. His third solo record, Close to Home, came out in 2014. After getting his start on stage in the late-70s punk scene, Eric first made his Americana mark in the 1990s as the front man of the Amsterdam-based band The Big Easy. By 2004 he had come out with his solo debut, Little of a Romeo.

Song & Dance Man 2021

How did Eric’s seemingly dramatic musical lane change from punk to country come about? “I think mainly the attitude—the do it yourself attitude in punk—I found the same attitude in country, going back to Hank Williams or Johnny Cash; singing what you mean to say…It’s that kind of honesty, jokingly called ‘three chords and the truth,’—I thought there were similarities.” He has also absorbed a wide variety of American sounds from his parents’ eclectic record collection and the radio growing up.

Eric came to songwriting quickly upon entering the world of music performance. “As soon as I learned the ‘three chords’ I was writing my own songs.” After some punk success, but ultimately no record deal, he took a step back from music for a few years. But when he spent some time in another country he borrowed an acoustic guitar and found himself “writing lyrics about things that I experienced while being abroad,” he remembers. “And suddenly I felt like a folk musician.”

After a seven year gap, in November 2021, Eric released a new album, Song and Dance Man, which he attributes, in part (like so many other musicians over the past two years) to having more than enough time on his hands: “That’s when I decided I had enough time again, when the pandemic and the look down started, to record the new album.”

About the new collection, John Barlas of At the Barrier (www.atthebarrier.com) says, “The songs are passionate and highly observational and deal with a range of subjects such as endurance of hard knocks, human frailty, lost and unrequited love, drink and depression, the passage of time and following your dreams. There’s bluegrass, slow waltzes, sprightly tunes, soft ballads and much more to enjoy.”

By Dan Walsh

Check out Eric Devries’ website here. Listen to the full interview here.

Review on Musikreviews.de

Song & Dance Man 2021

Dieter Sigrist writes for Muzikreviews.de: {..} ERIC DEVRIES komponiert und musiziert (singt!) meisterhaft {..} „Song & Dance Man“ ist in vielerlei Hinsicht ein starkes Album: Da versammelt eine Handvoll tolle Musikerinnen und Musiker in absoluter Harmonie Bluegrass, Balladen, Bedächtiges und Beschwingtes, lässt keinen Augenblick Langeweile aufkommen, und ERIC DEVRIES seinerseits singt und fingerpickt, als liege Amsterdam im musikalischen Herzen von Texas. Ohne Zweifel eines der besten in Europa eingespielten Americana-Alben der letzten Jahre!  Read in full here

Recensie Live @ Blueroom Sessions

Frans de Jonge schrijft: {..} Met de akoestische gitaar van Eric Devries – op twee momenten verruild voor zijn Appalachian dulcimer – vormden deze muzikanten een geweldig combo dat de uithoeken van de Americana verkende. {..} Met dit openingsoptreden van Blue Room Sessions werd meteen al een ijkpunt gezet voor de volgende optredens in dit theater. Het overtreffen is bijna onmogelijk, alleen het evenaren al zal een zware klus worden. Het werd een onvergetelijke muziekavond! {..} Lees meer