Interview met New Folk Sounds..

Goed gesprek met Marius Roeting van New Folk Sounds.. Zijn laatste album onder eigen naam –Song & dance man – is een pareltje.
‘Waarom is deze Eric Devries niet veel bekender en meer gewaardeerd?’ Daarmee besloot ik mijn recensie van zijn laatste album Song & dance man. Tijd om Devries daarover maar eens aan te spreken, zeker nu een vervolg van de Song & dance man tournee op stapel staat.

26Oktober: Eindhoven

Mooi stukje over aanstaand optreden in de Rozenknop in Eindhoven op www.folkforum.nl{..} Eric Devries ziet alvast naar uit naar zijn optreden in Eindhoven, hij laat weten dat de band na de zomer nog weer een stapje is gegroeid: “We begonnen in Edam en Oostenrijk en hebben net de opening van ’t seizoen gedaan bij Open Road Sessions en bij Trouble Tree Folk en het dak ging er af… Echt heel fijn met deze band!

De band bestaat naast Devries op zang en gitaar uit Janos Koolen (gitaar, banjo, mandoline), Lucas Beukers (bas) en Tijmen Veelenturf (viool).{..}

Lees meer hier: https://www.folkforum.nl/concert/15139-eric-devries-met-band-in-eindhoven-26-10-2022

Recensie / Review The Next Gig.NL

Richard Wagenaar schrijft voor TheNextGig.nl :

Song & Dance Man 2021


Al een leven in de muziek heeft Eric Devries er op zitten. Al in 1992 was hij vlakbij de winst in De Grote Prijs van Nederland. De laatste jaren is hij vooral solo actief, in Matthews Southern Comfort en met het gezelschap Hidden Agenda Deluxe, waarmee hij platen maakt, maar ook regelmatige andere overzeese artiesten op vakkundige wijze van ondersteuning voorziet. Goede wijn rijpt, goede kaas wordt smaakvol ouder en ook Eric Devries heeft zijn beste werk wellicht voor de tweede helft van zijn loopbaan bewaard. Het album ‘Song & Dance Man’ dat even geleden uitkwam is namelijk een prachtig album van een tot wasdom gekomen muzikant die precies weet hoe hij zijn kracht kan inzetten om met weinig middelen iets moois te maken. “I see a Young Man ageing slow”, zingt Devries zelf in Jericho Walls, een man met een mooie toekomst voor zich. Qua genre zit Eric Devries in de folky en bluegrass kant van de Americana. ‘Song & Dance Man’ is de vierde plaat van Eric Devries solo. Eerder bracht hij ‘Little Of A Romeo’ uit in 2004 en ‘Sweet Oblivion’ volgde drie jaar later en in 2014 kwam ‘Close To Home’ uit. Geen kwantitatief groot aanbod, maar de kwaliteit is ook van belang. Voor dit nieuwe album vertrouwde hij op Janos Koolen voor de productie en Koolen speelt ook tal van instrumenten in. Het is een nagenoeg akoestische plaat geworden. Rustig en zorgvuldig van opzet, maar goed uitgekiend en slim opgenomen voor maximale sensibiliteit. Na het aftellen begint het album lekker met het uptempo ‘Little White Lies’. Een lekkere inleiding, beetje roadsong, beetje intern onderzoek en mooie accenten van de mondharmonica. In ‘Jericho Walls’ valt onmiddellijk een heerlijke viool op bespeelt door Joost van Es, en in een rustig, deels wat bedrukte, aan de andere kant ook optimistisch, nummer heeft ook het beluisteren van de tekst prioriteit, want dit is één van de nummers met prachtige lyrics. Het tempo gaat er nog verder uit in de sterke ballade ‘Ballad Of A Song & Dance Man’ waar het album ook zijn titel aan ontleent. De opbouw in het album is heel fijn, want van het rust punt van het extreem gevoelige en melancholische ‘Soften The Ground.’ golft het weer de andere kant op via het fijne, steeds urgentere ‘Time Is All’. Devries blijft goede nummers aan één rijgen. Het fantastische trage en zorgvuldige ‘All I Know How To Do’, het countryswingende ‘Another Round’, en is dat Sophie Janna die haar fraaie stem leende aan dit album voor vocale ondersteuning. Het is een mooi gevarieerd Americana album dat niet onderdoet voor alles van over de plas. Gewoon een product om te koesteren met het rustige ‘Don’t Let Me Be’, de introverte smeekbede ‘Mary’ of het dansbare But For The Grace’. Een heerlijk, nagenoeg akoestisch album van een artiest op de top van zijn kunnen en uitstekende begeleiders is de conclusie bij het afsluitende ‘Sunday Eve in Amsterdam’ waar alles nog even mooi bij elkaar komt.

Recensie op Festivalinfo!

Jeroen Bakker schrijft op Festivalinfo.nl : {..} Eric Devries laat zich op Song And Dance Man van zowel een uitbundige als een ingetogen kant horen maar weet daarbij steeds weer te raken, te verrassen en vooral te overtuigen.{..} {..} With ‘Song & Dance Man’ Eric Devries shows a more exuberant as well as a subdued side but every time knows how to touch, to surprise and especially to convince. {..}

Song & Dance Man 2021

Review Roots Highway Italia

Review by Davide Albini read original article here..

Song & Dance Man 2021

Als een van de meest gewaardeerde Nederlandse schrijvers en gitaristen op het Europese toneel, een internationaal curriculum dat hem ertoe heeft gebracht samen te werken met verschillende Amerikaanse en Engelse muzikanten (bijvoorbeeld met Iain Matthews, in het Matthews Southern Comfort-project), stelt Eric Devries zichzelf voor in een bijna volledig akoestische rol in het nieuwe album Song & Dance Man.Twaalf originele nummers live opgenomen in de studio met de inbreng van een handvol instrumentalisten, waaronder producer Janos Koolen, bassist Lucas Beukers en violist Joost van Es springen eruit , terwijl Sophie Janna (The Lasses) als tweede vrouwelijke stem deelneemt en de zoetheid van deze ballads verrijkt. Amerikaanse rootsmuziek in zijn puurste vorm, met duidelijke bluegrass- en folkinvloeden, Devries’ voorstel bevestigt nogmaals de kwaliteiten van de Noord-Europese beweging als het gaat om het interpreteren van deze talen en even geloofwaardig te zijn als de Amerikaanse “originelen”. Devries daarentegen heeft de technische middelen om te voorkomen dat hij in een onpersoonlijke kopie vervalt, hij weet te jongleren met het onderwerp, dat hij sinds het einde van de jaren zeventig (het begin in het meer rockveld) heeft gevolgd en heeft toen leven gegeven aan tal van projecten, parallel aan zijn solocarrière, zoals Songwriters United of Hidden Agenda Deluxe samen met collega BJ Baartmans. Een ervaring die uitmondt in de nauwgezette constructie van dit album met een intiem karakter, met teksten die zijn geïnspireerd op de beste traditie van Amerikaanse songwriters, met aandacht voor de harde klappen van het leven, voor menselijke kwetsbaarheid, tot de strijd tussen het nastreven van je dromen en de prijs van slechte keuzes. Dit alles vertaalt zich in het landelijke geluid van de plaat, geopend door de rockende gitaar in rockabilly-kleding van Little White Lies, een van de weinige nummers met een lichte elektrische boost, en onmiddellijk geprojecteerd naar het platteland van Jericho Walls, met banjo en viool die zich verspreidt landgeuren / bluegrass. Zorg voor de zangpartijen, akoestische weefsels die ons terugvoeren naar een ander Nashville waar duizenden folksingers hun fortuin hebben gezocht, Song & Dance Man ontspant het tempo met de mandoline die aan de hand de melodie van het manifestlied, Ballad of a Song leidt & Dance Man , terwijl Time is All een juweeltje is dat wordt gekleurd door zuidelijke zonsondergangen en hillbilly-bewegingen (dezelfde die terugkeren in een andere ronde). In Matters of Love duikt een verlegen elektrische gitaar weer op, maar het hart van het stuk blijft vredig en “unplugged”, een goed voorbeeld van een Amerikaanse ballad, zoals het vandaag zou worden gedefinieerd, die meer romantische tonen aanneemt in All I Know How to Do, compleet met een arrangement voor strijkers en een mooie vocale vertolking door Devries (zijn timbre is gastvrij, zonder pieken maar past als gegoten in het repertoire). Onder de afleveringen die nog steeds opvallen, in een album dat zeker homogeen is voor geluidsinstellingen, moeten we de folk-eenvoud van Mary onthouden, twee akoestiek tot dialoog en een stem, naast de elegante afsluiting van Sunday Eve in Amsterdam, ballad met een oude melodie die hij omhult met een verfijnde bijdrage van klarinet en strijkers. met veel arrangement voor strijkers en een prachtige vocale vertolking door Devries.

online vertaald.